Skip to content Skip to footer

Από τις εκδόσεις Παρέμβαση έχουν μέχρι στιγμής κυκλοφορήσει:

Ποιητικές συλλογές, διηγήματα, αφηγήσεις, μυθιστορήματα, νουβέλες, μελέτες, φωτογραφικά λευκώματα, ιστορικά και λαογραφικά βιβλία, προσωπικά και συλλογικά έργα.

Προλογύδρια παντός καιρού
Β.Π.Καραγιάννης

«Οι αναμνήσεις εκείνων που συμμετείχαν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στους αγώνες, να προχωρήσει έστω και λίγο η κοινωνία προς τα μπροστά, ν’ αλλάξει έτσι η μοίρα κι η ιστορία των ανθρώπων, ανήκουν στη συλλογική σκέψη και μνήμη. Όταν δημοσιοποιηθούν, κι αυτό γίνεται συνήθως με τον πρωταγωνιστή ν’ απουσιάζει, τότε μαθαίνουμε για την προσπάθεια που γίνεται να βγουν από τον μικρόκοσμό τους τα άτομα και να συνυπάρξουν, σε μια ενιαία συνείδηση ότι αποτελούν κομμάτι ενός όλου, αδιάσπαστο στην τελική κατάληξη μέσα στον κοινό αγώνα ή ακόμα και την προσωπική μοναξιά μιας πνευματικής και μόνο δημιουργίας».

Ο Β.Π.Καραγιάννης γεννήθηκε στην Λευκοπηγή Κοζάνης το 1953. Σπούδασε στην Νομική του ΑΠΘ. Από το 1984 εκδίδει τη λογοτεχνική επιθεώρηση Παρέμβαση (Κρατικό βραβείο Λογοτεχνίας 2014). Από το 1996 έως το 2003 διετέλεσε διευθυντής του Ινστιτούτου Βιβλίου και Ανάγνωσης και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης. Επιμελήθηκε την έκδοση περισσότερων από 100 βιβλία και εξέδωσε 20 δικά του. Διοργάνωσε πολυάριθμες εκδηλώσεις πνευματικού κυρίως ενδιαφέροντος. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.

Κάποια από τα βιβλία του:
Οι χάρτες των ονείρων μας 2001),
Τα 6,6 της σκηνοπηγίας (2000),
Προλογύδρια παντός καιρού,
Αμαρτήματα κατά συρροήν στον Άθω,
Ταξιδιωτικό στα βιβλία , μαθητεία στο ταξίδι (2011).
Εκδ. Γαβριηλίδης:
Το χρώμα της νοσταλγίας (2008)
Συγκεχυμένες αγάπες (2011)
Το σκαληνό τρίγωνο της αμαρτίας (2013)
Ηδονο(α)βλεψίες (2015)
Ενωμένα μυστικά (2018)

Εκ πείρας έρωτος
Αντώνης Κάλφας

«Χτίζοντας σπίτια δεν μαθαίνεις τον θάνατο. Καλύτερα βλέπεις, ωστόσο, την άπειρη ερημία του εγκλωβισμένου σώματος».

«Είναι χειμώνας και η δυνατή βροχή κάνει τα πουλιά αληθινούς ποιητές. Απλώνουν τα φτερά τους απαλά αφήνοντας τη θλίψη κολλημένη στο παράθυρο ενός παρατημένου καφενείου».

«Γελώ σημαίνει κάνω ένα επικίνδυνο άλμα για να γλυτώσω από τα τροχοφόρα της λογικής σας».

Εικόνα εξωφύλλου: Σπύρος Τσιλιγκιρίδης

Ο Αντώνης Κάλφας γεννήθηκε το 1956 στην Κατερίνη, όπου και ζει. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα (1974-1979), Μεσαιωνική και Νεότερη Ελληνική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων (1980-1985) και εργάζεται από το 1990 ως φιλόλογος στη δημόσια Μέση Εκπαίδευση. Έχει γράψει τα ποιητικά βιβλία: «Έκταση της αισθηματικής ηλικίας» (1980), «Πρωταθλητές μικρών αποστάσεων» (1985), «Σημειώσεις για την αθωότητα» (1992), «Ωδή στην ευρύχωρη απώλεια» (1995), «Πληγώματα και φαρμακείες», «Σχόλια για την ποίηση και την ποιητική τέχνη» (2002), «Χρόνια της ομίχλης» (δίγλωσση έκδοση, ελληνικά-γερμανικά) (2006), «Με τα διασωθέντα της πίστης κειμήλια». «Επτά μακεδονικές ιστορίες» (2009), «Εκ πείρας έρωτος» (2014), «Το τελευταίο τσιγάρο» (2017) και τις μελέτες «Ο μαθητής ως αναγνώστης», «Η διδασκαλία των λογοτεχνικών κειμένων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση», «Ένας αναλυτικός-περιγραφικός βιβλιογραφικός οδηγός» (1993, 1998), «Η εκδοτική δραστηριότητα στην Πιερία» (1918-1999). «Συμβολή στην καταγραφή της μακεδονικής βιβλιογραφίας». «Βιβλία – Φυλλάδια» (2000), «Ο Συνοικισμός Ευαγγελικών της Κατερίνης» (1923-2000). «Τοπική ιστορία και κίνηση των θρησκευτικών ιδεών» (2001) [σε συνεργασία με τον Πάρη Παπαγεωργίου], «Λογοτεχνικές εκδόσεις, μαρτυρίες και αφηγήσεις στην Πιερία» (1918-2010) (2011). Επιμελήθηκε πολλά βιβλία καθώς και το λεύκωμα «40 χρόνια Φεστιβάλ Ολύμπου 1972-2012» (2012). Από το 1996 και για δέκα χρόνια είχε τη διεύθυνση των εκδόσεων «Τα Τραμάκια». Ποιήματά του και εργασίες έχουν δημοσιευθεί σε ανθολογίες, περιοδικά και εφημερίδες. Τακτικός συνεργάτης του περιοδικού «Παρέμβαση».

Η Βασιλική
Γιώργος Λέκκας

Η Βασιλική αντιμετώπιζε τη νοσταλγία με θρησκευτική ευλάβεια. Πίστευε ότι είναι το κυρίαρχο συναίσθημα, τόσο του ανθρώπου, όσο και του πολιτισμού. Συνήθιζε εμφατικά να λέει: «…κι αν υπάρχουμε σήμερα, κι όπως υπάρχουμε, το οφείλουμε στη νοσταλγία του Οδυσσέα… Η μητέρα της έπαιρνε το δρόμο της μέσα στη ζωή διαγράφοντας μια νέα τροχιά και η ανικανότητά της να διακρίνει ή να φανταστεί το σχήμα της, ήταν ίσως η μόνη πραγματική απορία για τον χωρισμό της από τον πατέρα.

Ο Γιώργος Καραγιώργος – Λέκκας (λογοτεχνικό ψευδώνυμο) γεννήθηκε το 1968. Zει και εργάζεται στα Σέρβια και στη Θεσσαλονίκη στον τραπεζικό τομέα. Σπούδασε στο Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο και το Staffordshire University της Αγγλίας. Η πρώτη του λογοτεχνική εμφάνιση έγινε το 1998 με την ποιητική συλλογή «Σπαραγλώφωνα Θέμιδος Γης» (εκδ. Παρατηρητής) το 2011 έλαβε από την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών το Α΄ βραβείο διηγήματος το οποίο συμπεριλαμβάνεται στην παρούσα έκδοση.

Διπλωμένες ψυχές
Γιώργος Τσάρος

Σεπτέμβρης του 2009. Θεσσαλικά Άγραφα. Ο πρωτόπειρος καθηγητής Λυκείου, Παύλος Ιωάννου, θα τοποθετηθεί στο ορεινό λύκειο του χωριού. Μέσα από τη δική του ματιά περιγράφεται η πραγματικότητα του σημερινού ελληνικού σχολείου και τα προβλήματα της σχολικής ζωής, που διογκώνονται κάτω από τη βαριά σκιά της κρίσης και παραλύουν τις ανθρώπινες ζωές μαθητών, γονιών και καθηγητών, βυθίζοντάς τες στην απόγνωση και την ανασφάλεια.

Επιμέλεια: Δήμητρα Καραγιάννη

Φωτογραφία Εξωφύλλου: Χρήστος Λαμπριανίδης

«Ο χειμώνας στεριώθηκε για τα καλά. Στα ορεινά θεσσαλικά Άγραφα, όπου και να ‘σκαγε το μάτι σου, γέμιζε χιονιά. Από τις κορφές και τα πλάγια ίσαμε τα πόδια των βουνών, ένα παχύ κατάλευκο υφάδι. Στα Τρίκαλα έπεσαν οι πρώτες λεπτές νιφάδες, πασπάλισαν τα κεραμίδια, τα δέντρα, τις αυλές, μα δεν κρατούσανε πολύ…»

Ο Γιώργος Τσάρος γεννήθηκε στην Κω Δωδεκανήσου το 1974. Σπούδασε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στην Τραπεζική και Χρηματοοικονομική στο Ανοικτό πανεπιστήμιο Κύπρου. Από το 2006 εργάζεται ως καθηγητής Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Αγαπώ το φως
Simba Narducci – Βαϊνά

H Simba Narducci–Βαϊνά, ποιήτρια της ιταλικής συναίσθησης, ανοίγεται στις ήρεμες λίμνες της δημιουργίας της. Μακριά από τον τόπο και τον χρόνο της έμπνευσης, αφήνεται σε μια αναπόληση λυρική και λιτή. Τα ποιήματά της έχουν μια μουσική που ακούγεται αισθαντικά στην ελληνική τους μετάφραση κι ακόμα αισθαντικότερα στην ιταλική τους ανάγνωση. Χαμηλότονες μουσικές διαπερνούν τις λέξεις, υπάρχουν κάτω από τις σειρές, ανιχνεύονται στις στροφές, στις ποιητικές στίξεις της. Πενήντα οκτώ ποιήματα στην ιταλική, μεταφρασμένα και στην ελληνική, συνθέτουν αυτή την ποιητική συλλογή που ρίχνει φως στη νοσταλγία των λέξεων και των εικόνων.

Επιμέλεια: Β.Π.Καραγιάννης

Πίνακας εξωφύλλου: Αθανάσιος Ζτούπας

ΓΑΛΑΖΙΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ

Ο αέρας έδιωξε τα σύννεφα,
αχνοφαίνονται
γαλάζιοι
καταγάλανοι ουρανοί.
Μέσα τους καθρεφτίζονται
οι ψυχές μας.

Η Simba Narducci-Βαϊνά γεννήθηκε στην Φλωρεντία στις 8 Απριλίου 1938. Μεγάλωσε και σπούδασε ξένες γλώσσες στην Μπολόνια. Τα ποιήματα “Ύπνος” και “Σε μια φίλη” από την δεύτερη ποιητική της συλλογή βραβεύτηκαν στην Φλωρεντία σε διεθνή διαγωνισμό που διοργάνωσε ο πολιτιστικός οργανισμός ACSI (Associazone Centri Sportivi Italiani). Το ποίημα “Ύπνος” συμπεριλήφθηκε σε έκδοση του οργανισμού ACSI, με τίτλο Ανθολογία Σύγχρονων Ιταλών Ποιητών.

Οι χάρτες των ονείρων μας (αφηγήσεις)
Β. Π. Καραγιάννης

«Οι τόποι ή οι άνθρωποι τελικά είναι ωραίοι; Μέσα στα τοπία και τ’ άψυχα που τα περιβάλλουν, έρχονται οι άνθρωποι και τα ζωντανεύουν διασχίζοντάς τα. Τους δίνουν χρώμα και αίσθημα, τα ποτίζουν με την αύρα τους. Και τότε, ακόμα και τα πλέον ουδέτερα καλύπτονται από ένα σύννεφο γεμάτο βροχή ευεργετική, που πέφτει πάνω σου, πάνω στο αφυδατωμένο εν πολλοίς πρόσωπο της καθημερινότητας και της ανίας, που όλο δήθεν ψάχνει για την αλλαγή σ’ άλλους τόπους, ενώ οι αλλαγές είναι στους τρόπους και τους ανθρώπους. Κοινοτοπίες αφόρητες, θα πει κάποιος, όμως στην νότια Ιταλία και ειδικά στο Ρήγιον, πήγαμε να δούμε τους παλιούς και νέους τόπους, αλλά πρωτίστως γνωρίσαμε ανθρώπους. Και το ανθρώπινο τοπίο, ομολογουμένως, είναι το ωραιότερο».

Ο Β.Π.Καραγιάννης γεννήθηκε στην Λευκοπηγή Κοζάνης το 1953. Σπούδασε στην Νομική του ΑΠΘ. Από το 1984 εκδίδει τη λογοτεχνική επιθεώρηση Παρέμβαση (Κρατικό βραβείο Λογοτεχνίας 2014). Από το 1996 έως το 2003 διετέλεσε διευθυντής του Ινστιτούτου Βιβλίου και Ανάγνωσης και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης. Επιμελήθηκε την έκδοση περισσότερων από 100 βιβλία και εξέδωσε 20 δικά του. Διοργάνωσε πολυάριθμες εκδηλώσεις πνευματικού κυρίως ενδιαφέροντος. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.

Κάποια από τα βιβλία του:

Οι χάρτες των ονείρων μας 2001),
Τα 6,6 της σκηνοπηγίας (2000),
Προλογύδρια παντός καιρού,
Αμαρτήματα κατά συρροήν στον Άθω,
Ταξιδιωτικό στα βιβλία , μαθητεία στο ταξίδι (2011).

Εκδ. Γαβριηλίδης:

Το χρώμα της νοσταλγίας (2008)
Συγκεχυμένες αγάπες (2011)
Το σκαληνό τρίγωνο της αμαρτίας (2013)
Ηδονο(α)βλεψίες (2015)Ενωμένα μυστικά (2018)

Πινελιές αγάπης και νοσταλγίας
Simba Narducci – Βαϊνά

Η Simba Narducci–Βαϊνά, ποιήτρια της ιταλικής συναίσθησης, ανοίγεται στις ήρεμες λίμνες της δημιουργίας της. Μακριά από τον τόπο και τον χρόνο της έμπνευσης, αφήνεται σε μια αναπόληση λυρική και λιτή. Τα ποιήματά της έχουν μια μουσική που ακούγεται αισθαντικά στην ελληνική τους μετάφραση κι ακόμα αισθαντικότερα στην ιταλική τους ανάγνωση. Χαμηλότονες μουσικές διαπερνούν τις λέξεις, υπάρχουν κάτω από τις σειρές, ανιχνεύονται στις στροφές, στις ποιητικές στίξεις της.

Επιμέλεια: Β.Π.Καραγιάννης

Αρώματα κήπων
Παιδιά που κυνηγιούνται…
Κι εγώ πάντα πρώτη
Με φτερά στα πόδια

Profumo di Giardini
Ragazzi che si rincorrono…
Ed io sempre prima
Con le ali ai piedi…

Η Simba Narducci-Βαϊνά γεννήθηκε στην Φλωρεντία στις 8 Απριλίου 1938. Μεγάλωσε και σπούδασε ξένες γλώσσες στην Μπολόνια. Τα ποιήματα “Ύπνος” και “Σε μια φίλη” από την δεύτερη ποιητική συλλογή βραβεύτηκαν στην Φλωρεντία σε διεθνή διαγωνισμό που διοργάνωσε ο πολιτιστικός οργανισμός ACSI (Associazone Centri Sportivi Italiani). Το ποίημα “Ύπνος” συμπεριλήφθηκε σε έκδοση του οργανισμού ACSI, με τίτλο Ανθολογία Σύγχρονων Ιταλών Ποιητών.

Η Άννα φως
Βασιλική Στεργίου

«Χρόνια τώρα και σαν από πάντα, στοιχειώνει μέσα μου η εικόνα έκπαγλης καταστροφής. Αυτός ο μουντός τόπος, που κι η βροχή του ακόμα φαντάζει μίμηση βροχής σε οθόνη παράθυρου -να πέφτει κουτσόβροχο σαν από χαρτί κρεοπωλείου- μεταστρέφεται σαν από ένα είδος μεταφυσικής ειρωνείας σε μια απέραντη ερημιά που χαίρεται».

«Η Άννα Φως, Η Άννα βυθισμένη στον ύπνο – μηδέν. Η Άννα Γραφή. Γραφή, εμπύρετο κόσμημα. Βαθιά κάτω απ’ τα σπλάχνα της, πράσινος χυλός η γραφή και λάμπει».

Η Βασιλική Στεργίου γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα, όπου ζει και εργάζεται. Γράφει από πολύ νεαρή ηλικία. Έχει δημοσιεύσει κείμενά της σε λογοτεχνικά περιοδικά.

Το ημιυπόγειο της οδού Μιχαήλ Περδικάρη 5
Πάνος Τσιανάκας

Τσιγάρο στο μπαλκόνι 

Πηχτά ολονύχτια μελετήματα
σφιγμένα στη σιωπή
ως την καλημέρα του χαμάλη
το πρωί στις εφτάμιση
Συνήθως
τα βαθιά απογεύματα
μιλάω με κάποιους. 

Ο Παναγιώτης Τσιανάκας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1962. Τελείωσε την Φιλοσοφική σχολή του ΑΠΘ. Ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία σε έντυπα και8 ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης. Εξέδωσε την ποιητική συλλογή «Λύκειο θηλέων». Η ποιητική συλλογή 5 το ημιυπόγειο της οδού Μιχαήλ Περδικάρη 5 εκδόθηκε μετά τον θάνατό του (2007).

Τοπία της στοργής (Μικρές ιστορίες)
Ολυμπία Τσικαρδάνη

Εννέα μικρές ιστορίες. Καθεμιά από αυτές είναι και μια διαφορετική διαδρομή σε δράματα ατομικά, σε όνειρα χειροπιαστά και σε αυλές που ντύνουν με χρώματα λυρισμού την αγάπη. Ένα ανθρώπινο παζλ με χαρακτήρες ιδιαίτερους, μα τόσο οικείους.
Πίνακας εξωφύλλου: Κώστας Ντιός
Επιμέλεια: Β.Π.Καραγιάννης

«Μέσα της βαθιά ήξερε πως την περίμεναν κι άλλοι αγώνες. Όχι σαν κι αυτούς που είχε ταχθεί να υπηρετεί ο άνδρας της ερήμην της. Οι δικοί της αγώνες μπορεί να μην άλλαζαν τον κόσμο, μα ήταν το ίδιο σημαντικοί για κάθε άνθρωπο που θέλει απλώς να επιζήσει και δίνει καθημερινά δεκάδες μικρές μάχες διεκδικώντας μια καλύτερη ζωή κι έναν πιο δίκαιο κόσμο, ξεκινώντας πρώτα από το να είναι δίκαιος ο ίδιος, όχι μόνο απέναντι στους άλλους, αλλά κι απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό…»

Η Ολυμπία Τσικαρδάνη γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Σέρβια Κοζάνης. Τελείωσε το τμήμα Κλασικής Φιλολογίας του ΑΠΘ. Ασχολείται συστηματικά με τη συγγραφή διηγημάτων δοκιμίων, άρθρων και ποίησης. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Το 2015 βραβεύτηκε με το 3ο Βραβείο Διηγήματος σε Πανελλήνιο Διαγωνισμό της ΚΔΒΚ. Το 2016 της απονεμήθηκε Έπαινος από τον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός». Το 2017 απέσπασε το 2ο Βραβείο στον Παγκόσμιο ποιητικό διαγωνισμό «Καζαντζάκεια 2017» και το 1ο Βραβείο στον ΣΤ΄ Παγκόσμιο Διαγωνισμό ποίησης της «Αμφικτυονίας Ελληνισμού». Το 2018 κέρδισε το 3ο Βραβείο στον 36ο Λογοτεχνικό διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και το 2ο Βραβείο στον 7ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Πνευματικής Συντροφιάς Λεμεσού.

Η γυναίκα ως «άλλος» και η ιδανική γυναίκα στον τελευταίο πειρασμό (ένας ιδιότυπος διάλογος του Ν. Καζαντζάκη με τον Freud και το κίνημα του φεμινισμού)
Αγνή Γ. Παπακώστα

«Οι μελέτες για τη γυναίκα που είδαν το φως της δημοσιότητας -τουλάχιστον αυτές που έχω υπόψη μου- υπήρξαν αρκετά παραδοσιακές, χωρίς ιδιαίτερους συσχετισμούς με τα σύγχρονα για την εποχή που γράφτηκαν κινήματα του φεμινισμού και της ψυχανάλυσης. Φταίει μήπως το γεγονός πως η κριτική της λογοτεχνίας ήταν προσανατολισμένη σ’ έναν καθαρά περιγραφικό τρόπο προσέγγισης των ζητημάτων ή μήπως το ότι τέτοιου είδους κινήματα δεν είχαν την απαιτούμενη τότε πρόσληψη στην Ελλάδα;»

Η Αγνή Παπακώστα είναι διδάκτωρ φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. Το θέμα της διδακτορικής της διατριβής είναι: «Όψεις της νεωτερικότητας και της πρωτοπορίας στη μεταπολεμική πεζογραφία. (Οι περιπτώσεις του Ανδρέα Εμπειρίκου, του Σπύρου Πλασκοβίτη, του Άρη Αλεξάνδρου και του Γιώργου Χειμωνά). Η πρωτεύουσα μεταπτυχιακή της εργασία με θέμα: «Η γυναίκα ως «άλλος» και η ιδανική γυναίκα στον Τελευταίο πειρασμό του Νίκου Καζαντζάκη. (Ένας ιδιότυπος διάλογος του Καζαντζάκη με το Freud και το κίνημα του φεμινισμού)» εκδόθηκε σε βιβλίο το 2002 απ’ τις εκδόσεις Παρέμβαση. Ένα άρθρο της για τον Καζαντζάκη συμπεριλαμβάνεται στο συλλογικό τόμο για το συγγραφέα από τις πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης. Έχει λάβει μέρος σε επιστημονικά συνέδρια με εισηγήσεις σχετικές με την κριτική και τη θεωρία της λογοτεχνίας και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά. Τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια εργάζεται ως καθηγήτρια φιλόλογος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Η αισθητική της ιθαγένειας
Μάκης Καραγιάννης

Τα βιώματα, και ειδικά όσα συνδέονται με τη γενέθλια γη, τροφοδοτούν με πρώτες ύλες τη λογοτεχνία. Ο «βιωμένος χώρος» και οι εικόνες του γίνονται η κατοικία της μνήμης και των συναισθημάτων, το καταφύγιο όπου αναζητείται ο χαμένος χρόνος.

«Σε μια πρώτη μορφή η εργασία αυτή ανακοινώθηκε στην Κοζάνης τον Ιούνιο του 1998 στο πλαίσιο της συνάντησης των Δυτικομακεδόνων συγγραφέων, που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Βιβλίου και Ανάγνωσης. Στον παρόντα τόμο παρουσιάζονται, με επανεκτιμήσεις και συμπληρώσεις, μια εκτενής εισαγωγή για τη σχέση λογοτεχνίας και τόπου και ένα ανθολόγιο Κοζανιτών συγγραφέων».

Ο Μάκης Καραγιάννης είναι πεζογράφος και κριτικός.  Γεννήθηκε στις Γούλες Κοζάνης το 1958 και  σπούδασε Mαθηματικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.  Ήταν συνεκδότης του περιοδικού Παρέμβαση  και συμμετείχε στη διεύθυνσή του (1988-1993). Έχει δημοσιεύσει πεζογραφία, λογοτεχνική κριτική, δοκίμια και μελέτες. Ασκεί συστηματικά κριτική βιβλίου από τις στήλες της εφημερίδας Η Αυγή, το περιοδικό Παρέμβαση και  το ιστολόγιο Τοις Εντευξομένοις. Έχει επιμεληθεί εκτενή αφιερώματα με συνεντεύξεις και κριτικές όπως του Ντίνου Χριστιανόπουλου ( H Αυγή), Έκτορα Κακναβάτου (Παρέμβαση),  Αndrew Crumey (The Book’s Journal). Βιβλία: “Ο καθρέφτης και το πρίσμα”, Νεφέλη, 2007, διηγήματα, “Το όνειρο του Οδυσσέα”, Μεταίχμιο, 2011, μυθιστόρημα “Πόλη χωρίς θεούς”, Μεταίχμιο, 2016, μυθιστόρημα,  “Η αισθητική της ιθαγένειας”, Παρέμβαση, 2001, δοκίμιο, “Μικρό και αλαζονικό έθνος. Δοκιμές ελληνικής αυτογνωσίας”, Επίκεντρο, 2018, δοκίμιο. 

Ποιητικές εξάρσεις, Νοητικές συμπληγάδες
Εύδηλος Έλλην (Κων/νος Τσιάγκας)

Έκλειψη

Έκλειψη στιγμάτισε την καρδιά σου
και κίνησες για άλλη γη
για να βρεις κάπου τη χαρά σου
που σ’ αρνιόταν η ζωή.

Κι έφτασες σε μέρη
που σε θάμπωσαν μονομιάς λες κι ήταν
πύλες παραδείσου
κι έτριβες τα χέρια από χαρά

 

Με ύστερα από λίγο διαπίστωσες
πως οι εκλείψεις είναι κι εδώ
μες στη ζωή
και το χαμόγελο σβήστηκε
απ’ το πρόσωπό σου

Και ξαναγύρισες σε μας
για να βρεις την ησυχία
να πολεμήσουμε μαζί
για της ζωής την επιτυχία.

Ο Κων/νος Τσιάγκας γεννήθηκε το 1958. Είναι αυτοδίδακτος και αυτοδημιούργητος στην ποίηση και τη λογοτεχνία. Οι «Ποιητικές εξάρσεις, Νοητικές συμπληγάδες» είναι το πρώτο του βιβλίο.    

Ταξιδιωτικό στα βιβλία, μαθητεία στο ταξίδι
Εύδηλος Έλλην (Κων/νος Τσιάγκας)

«Γράφοντας για τη θητεία μου στα βιβλία και τη μαθητεία στους ανθρώπους των, κι όχι απαραίτητα από την παράθεση των δραστηριοτήτων, στέκομαι στα πρόσωπα που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο βοήθησαν, περισσότερο από μια ευκαιριακή τους παρουσία, συμμετείχαν σε πρώτο και δεύτερο ρόλο, περισσότερες από μία φορές. Συνέσπρωξαν κι αυτοί την νέα επιβατηγό φορτηγίδα του πολιτισμού των βιβλίων να κινηθεί κάπως μέσα στα τελματωμένα νερά της πόλης και της επαρχίας».

Ο Β.Π.Καραγιάννης γεννήθηκε στην Λευκοπηγή Κοζάνης το 1953. Σπούδασε στην Νομική του ΑΠΘ. Από το 1984 εκδίδει τη λογοτεχνική επιθεώρηση Παρέμβαση (Κρατικό βραβείο Λογοτεχνίας 2014). Από το 1996 έως το 2003 διετέλεσε διευθυντής του Ινστιτούτου Βιβλίου και Ανάγνωσης και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης. Επιμελήθηκε την έκδοση περισσότερων από 100 βιβλία και εξέδωσε 20 δικά του. Διοργάνωσε πολυάριθμες εκδηλώσεις πνευματικού κυρίως ενδιαφέροντος. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.

Κάποια από τα βιβλία του:
Οι χάρτες των ονείρων μας 2001),
Τα 6,6 της σκηνοπηγίας (2000),
Προλογύδρια παντός καιρού,
Αμαρτήματα κατά συρροήν στον Άθω,
Ταξιδιωτικό στα βιβλία , μαθητεία στο ταξίδι (2011).
Εκδ. Γαβριηλίδης:
Το χρώμα της νοσταλγίας (2008)
Συγκεχυμένες αγάπες (2011)
Το σκαληνό τρίγωνο της αμαρτίας (2013)
Ηδονο(α)βλεψίες (2015)
Ενωμένα μυστικά (2018)

Τα 6,6 της σκηνοπηγίας
Β.Π.Καραγιάννης

«Η ζωή λέγαμε πως επιστρέφει μ’ άγριες απαιτήσεις, παρότι δε σταματούν οι στεναγμοί της γης μας. Κι ένας ένας κάθε βράδυ πλέον κάτω απ’ τον αιώνιο πλάτανο στον οποίο γύρισαν οι μόνιμοι πτερωτοί του ένοικοι στις φυλλωσιές, επιστρέφουν κι εκείνοι από τ’ αμπέλια, τα τριφύλλια, τα καραούλια, τους όχτους, τις καλύβες, όπου είχαν καταφύγει από την πρώτη βραδιά, σκορπισμένα πουλιά πάνω σε πλατφόρμες και σε μαντριά, αντάμα με τα ζωντανά και τις κοπριές τους να συναναπνέουν την όσμωση των κοινών φόβων στα τεράστια παχνιά της άνοιξης. Οι αναβολές ματαιούνται, οι αναστολές αναβάλλονται, οι φοβίες καταργούνται. Τώρα, όλα τώρα!»

Ο Β.Π.Καραγιάννης γεννήθηκε στην Λευκοπηγή Κοζάνης το 1953. Σπούδασε στην Νομική του ΑΠΘ. Από το 1984 εκδίδει τη λογοτεχνική επιθεώρηση Παρέμβαση (Κρατικό βραβείο Λογοτεχνίας 2014). Από το 1996 έως το 2003 διετέλεσε διευθυντής του Ινστιτούτου Βιβλίου και Ανάγνωσης και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης. Επιμελήθηκε την έκδοση περισσότερων από 100 βιβλία και εξέδωσε 20 δικά του. Διοργάνωσε πολυάριθμες εκδηλώσεις πνευματικού κυρίως ενδιαφέροντος. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.

Κάποια από τα βιβλία του:
Οι χάρτες των ονείρων μας 2001),
Τα 6,6 της σκηνοπηγίας (2000),
Προλογύδρια παντός καιρού,
Αμαρτήματα κατά συρροήν στον Άθω,
Ταξιδιωτικό στα βιβλία , μαθητεία στο ταξίδι (2011).
Εκδ. Γαβριηλίδης:
Το χρώμα της νοσταλγίας (2008)
Συγκεχυμένες αγάπες (2011)
Το σκαληνό τρίγωνο της αμαρτίας (2013)
Ηδονο(α)βλεψίες (2015)
Ενωμένα μυστικά (2018)

Μες στα ψηλά τακούνια
Νίκη Κουζού

Ξυπνούν οι μνήμες
ανοίγουν οι πόρτες
στην αγρυπνία
Ματωμένο μαχαίρι
κρύβεις βαθιά
στον χαλασμό σου
Φωτιές ανάβεις
σε μήλο κόκκινο

Μες στην παλάμη
συντρίμμια τ’ αγάλματα
Στενεύει ο κόσμος
κι ο ύπνος μαραίνεται
Ανέλπιδο το παραμύθι
Τέλειωσε;
Καληνύχτα

Η Νίκη Κουζού – Γκουλέτσου είναι Φιλόλογος. Ζει στην Θεσσαλονίκη. Έχει διδάξει στο 4ο Γυμνάσιο Χαριλάου.

21 εγκλήματα και μια ντουζίνα δώρα του θανάτου
Καλογήρου Βασίλης

Όλες οι νύχτες

Όλες οι νύχτες έρχονται
σαν τρελές καμαριέρες
ανοίγουν τα συρτάρια μου
και ψάχνουν τα ρούχα μου
τις κάλτσες μου
τις σημειώσεις μου
κι αν βρουν μια κηλίδα
λίγο πιο σκούρα απ’ τις άλλες
φωνάζουν και με ξυπνάνε

 

φωνάζουν και με ξυπνάνε
με βάζουνε να πλύνω
μέσα στο σκοτάδι τη ζωή μου
κι όταν σηκώνομαι
το άλλο πρωί
τα δάχτυλά μου
έχουν σχήμα αλλόκοτο
κι η γλώσσα μου
έρχεται σαν ξένη
κατά το μεσημέρι

Επιμέλεια: Β.Π.Καραγιάννης
Σχέδιο εξωφύλλου: Δέσποινα Τσιφλίκου

Χώρα ιχθυόεσσα
Μαρία Αρχιμανδρίτου

Απ’ το πολύ ψηλότερα

Το δρόμο ανηφορίζοντας
απ’ του κορμιού τ’ αγρίμι ως την ψυχή
με χέρια που ονειρεύτηκαν φτερά
τις πράξεις απ’ το χρόνο ξεριζώνει.
κι ας αλυχτούν τη νύχτα
το φόβο να τρομάξουν τα σκυλιά
οικόσιτοι οι πόνοι

 

Τα δυνατά του νύχια
μπήγει στην απελπισία ο άνθρωπος
τη φτέρνα της ματώνει.
μέρες στο φως ρακένδυτες
λιώνουν σα χιόνι

Σώμα αλληλέγγυο
σηκώνει την ψυχή ψηλά
απ’ το λίγο της κι απ’ το πολύ
ψηλότερα
στου ήλιου τ’ αμόνι

Η Μαρία Αρχιμανδρίτου γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε νομικά και είναι Διδάκτορας του Α.Π.Θ. Διετέλεσε Επισκέπτρια Επιστήμων στο Πανεπιστήμιο του Saarland, Γερμανία και Επισκέπτρια Καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Loyola στο Σικάγο. Υπήρξε επίσης ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και στο Columbia University της Νέας Υόρκης. Σήμερα υπηρετεί ως Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Α.Π.Θ. Στην ποίηση εμφανίστηκε το 1976, ως μαθήτρια. Δημοσίευσε δεκατρείς (13) ποιητικές συλλογές, εννέα (19) βιβλία με επιστημονικές μελέτες και πέντε (5) βιβλία με μεταφράσεις.

Ποιήματά της έχουν ανθολογηθεί και έχουν μεταφρασθεί στην Αγγλική, Γερμανική, Ιταλική και τη γλώσσα της FYROM. Άλλες ποιητικές συλλογές της είναι: “Λέξεις” (1976), “Ένα γράμμα για σένα” (1979), “Χρονομηνύματα” (1984), “Μεταλλάξεις” (1986), “Της απουσίας” (1988), “Πορφυρό ασμάτιο” (1994), “Ο Γλυκασμός του μήλου” (1996), “Ευεξία χρωμάτων” (1998), “Η κατίσχυση των ρόδων “(2002), “Πόλεις του ανέμου” (2005), “Χώρα ιχθυόεσσα” (2011), “Ηλίου φάος” (2015).

Το ρήγμα που ενώνει
Κώστας Κοντοδήμος

«Αχ, πώς φοβάμαι πως δε θα σε πάρει ποτέ αγκαλιά μια Κατερίνα! Πως δε θα βρεις στα τόσο μικρά χέρια της τη χαρά κάποιου που μπορείς να τον πείσεις ότι δεν είναι κανονικός άνθρωπος. Ίσως ποτέ να μη σε βρει στο Συνεταιριστικό ο Βασίλης να σου πει «Συγνώμη, δεν νόμιζα πως άνθρωποι με την εμφάνισή σου θα τα κατάφερναν, αλλά αφού το έκανες, τώρα είμαστε δύο».

Αν ζούσε ο Κώστας Κοντοδήμος, ίσως θα έγραφε το βιογραφικό του με τον αυτοσαρκασμό που τον διέκρινε. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Έγραψε κείμενα για ερασιτεχνικούς θιάσους, περιοδικά και την τηλεόραση. Παρουσίασε την τηλεοπτική εκπομπή BOOK-LAB. Έχουν, επίσης, εκδοθεί τα παρακάτω βιβλία του: “Φάτε μάτια ΑΤΑ και ΕΟΚ-περίδρομο” (“Εκκλησιαστικόν μιούζικαλ”, μαζί με τον Γιάννη Ζάχο, χ.ε., 1985), “Το παιδί που φόραγε άσπρα και κάτι ψιλά ακόμη” (διηγήματα, εκδ. “Θεωρία”, 1986), “Εισαγωγή στα σπορ” (ευθυμογραφήματα, εκδ. “Θέμα”, 1987, εκδ. “Δελφίνι”, 1994), “Όταν ο κόσμος λιγόστεψε απότομα” (μυθιστόρημα, εκδ. “Θέμα”, 1989), “Ο συγγραφέας και το εξώφυλλο”, (μυθιστόρημα, εκδ. “Θέμα”, 1991), “Σιγά τον πολυέλαιο” (long play ευθυμογράφημα, εκδ. “Δελφίνι”, 1993), “Ο γιος που δεν θα θέλατε να έχετε” (μυθιστόρημα, εκδ. “Δελφίνι”, 1994, “Νεφέλη”, 2001), “Επιχείρηση… Santa Moutramas” (μυθιστόρημα, εκδ. “Δελφίνι”, 1995).

Επιμέλεια: Β.Π.Καραγιάνης
Εξώφυλλο: Κ.Τσόκλης

Το τελευταίο τσιγάρo (Μονόλογος του τρυφερού λήσταρχου Ιωάννη Παπαδημητρίου εκ Δρυανίστης)
Αντώνης Κάλφας

Ο λήσταρχος Ιωάννης Παπαδημητρίου εκ Δρυανίστης ζήτησε να καπνίσει το έσχατο τσιγάρο, από τα «δικά μας τα μακεδονικά», λίγο πριν τη δημόσια εκτέλεσή του το 1924.

«Γι’ αυτό σας λέω με πιάσανε
όταν δεν έπρεπε
γιατί είχα ακόμη πολύ νερό στις φλέβες της σπηλιάς
γιατί είχα όλα τα κορίτσια
που μ’ αγαπούσανε
από καιρό δικά μου

με τα ωραία φτωχά τους φορέματα
τα μαύρα μάτια κατακόρυφα
σαν τη δικαιοσύνη
κι εκείνα τα μακριά χέρια
με την καλοσύνη αρυτίδωτη στο πρόσωπο»

Εικόνα εξωφύλλου: Σπύρος Τσιλιγκιρίδης

Ο Αντώνης Κάλφας γεννήθηκε το 1956 στην Κατερίνη, όπου και ζει. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα (1974-1979), Μεσαιωνική και Νεότερη Ελληνική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων (1980-1985) και εργάζεται από το 1990 ως φιλόλογος στη δημόσια Μέση Εκπαίδευση. Έχει γράψει τα ποιητικά βιβλία: «Έκταση της αισθηματικής ηλικίας» (1980), «Πρωταθλητές μικρών αποστάσεων» (1985), «Σημειώσεις για την αθωότητα» (1992), «Ωδή στην ευρύχωρη απώλεια» (1995), «Πληγώματα και φαρμακείες», «Σχόλια για την ποίηση και την ποιητική τέχνη» (2002), «Χρόνια της ομίχλης» (δίγλωσση έκδοση, ελληνικά-γερμανικά) (2006), «Με τα διασωθέντα της πίστης κειμήλια». «Επτά μακεδονικές ιστορίες» (2009), «Εκ πείρας έρωτος» (2014), «Το τελευταίο τσιγάρο» (2017) και τις μελέτες «Ο μαθητής ως αναγνώστης», «Η διδασκαλία των λογοτεχνικών κειμένων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση», «Ένας αναλυτικός-περιγραφικός βιβλιογραφικός οδηγός» (1993, 1998), «Η εκδοτική δραστηριότητα στην Πιερία» (1918-1999). «Συμβολή στην καταγραφή της μακεδονικής βιβλιογραφίας». «Βιβλία – Φυλλάδια» (2000), «Ο Συνοικισμός Ευαγγελικών της Κατερίνης» (1923-2000). «Τοπική ιστορία και κίνηση των θρησκευτικών ιδεών» (2001) [σε συνεργασία με τον Πάρη Παπαγεωργίου], «Λογοτεχνικές εκδόσεις, μαρτυρίες και αφηγήσεις στην Πιερία» (1918-2010) (2011). Επιμελήθηκε πολλά βιβλία καθώς και το λεύκωμα «40 χρόνια Φεστιβάλ Ολύμπου 1972-2012» (2012). Από το 1996 και για δέκα χρόνια είχε τη διεύθυνση των εκδόσεων «Τα Τραμάκια». Ποιήματά του και εργασίες έχουν δημοσιευθεί σε ανθολογίες, περιοδικά και εφημερίδες. Τακτικός συνεργάτης του περιοδικού «Παρέμβαση».

Με τα διασωθέντα της πίστης κειμήλια
Αντώνης Κάλφας

Τόπος και χρόνος συμπλέκονται μέσα στην ποίηση του Αντώνη κάλφα, τροφοδοτώντας με συνειδητή επίγνωση ένα βαθιά τραυματικό και συναισθηματικό λόγο.

«Σε είδα στη μαύρη νύχτα
Στο κουρασμένο φως της μακρινής πατρίδας
Γεμάτη μοντέρνα χρώματα
Και δάση απαλά
Καθώς απλώνονται στο χυμένο κάμπο της ύπαρξης»

Εικόνα εξωφύλλου και σχεδιαστική επιμέλεια: Σάββας & Σπύρος Τσιλιγκιρίδης

Ο Αντώνης Κάλφας γεννήθηκε το 1956 στην Κατερίνη, όπου και ζει. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα (1974-1979), Μεσαιωνική και Νεότερη Ελληνική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων (1980-1985) και εργάζεται από το 1990 ως φιλόλογος στη δημόσια Μέση Εκπαίδευση. Έχει γράψει τα ποιητικά βιβλία: «Έκταση της αισθηματικής ηλικίας» (1980), «Πρωταθλητές μικρών αποστάσεων» (1985), «Σημειώσεις για την αθωότητα» (1992), «Ωδή στην ευρύχωρη απώλεια» (1995), «Πληγώματα και φαρμακείες», «Σχόλια για την ποίηση και την ποιητική τέχνη» (2002), «Χρόνια της ομίχλης» (δίγλωσση έκδοση, ελληνικά-γερμανικά) (2006), «Με τα διασωθέντα της πίστης κειμήλια». «Επτά μακεδονικές ιστορίες» (2009), «Εκ πείρας έρωτος» (2014), «Το τελευταίο τσιγάρο» (2017) και τις μελέτες «Ο μαθητής ως αναγνώστης», «Η διδασκαλία των λογοτεχνικών κειμένων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση», «Ένας αναλυτικός-περιγραφικός βιβλιογραφικός οδηγός» (1993, 1998), «Η εκδοτική δραστηριότητα στην Πιερία» (1918-1999). «Συμβολή στην καταγραφή της μακεδονικής βιβλιογραφίας». «Βιβλία – Φυλλάδια» (2000), «Ο Συνοικισμός Ευαγγελικών της Κατερίνης» (1923-2000). «Τοπική ιστορία και κίνηση των θρησκευτικών ιδεών» (2001) [σε συνεργασία με τον Πάρη Παπαγεωργίου], «Λογοτεχνικές εκδόσεις, μαρτυρίες και αφηγήσεις στην Πιερία» (1918-2010) (2011). Επιμελήθηκε πολλά βιβλία καθώς και το λεύκωμα «40 χρόνια Φεστιβάλ Ολύμπου 1972-2012» (2012). Από το 1996 και για δέκα χρόνια είχε τη διεύθυνση των εκδόσεων «Τα Τραμάκια». Ποιήματά του και εργασίες έχουν δημοσιευθεί σε ανθολογίες, περιοδικά και εφημερίδες. Τακτικός συνεργάτης του περιοδικού «Παρέμβαση».

Ένας στρατιώτης διηγείται
Αχιλλέας Δουγαλής

«Ο φίλος μου κι εγώ -μια κι ο πόλεμος μας έκανε να μένουμε στο ίδιο αντίσκηνο- προσπαθούσαμε να διατηρούμε το νοικοκυριό μας, κατά δύναμιν βέβαια, καθαρό στη διάρκεια του πολέμου. Συχνά τινάζαμε τις κουβέρτες, τις απλώναμε στον ήλιο, πλέναμε τις καραβάνες με ζεστό νερό, βάζαμε μπουγάδα στα εσώρουχα κάθε εβδομάδα, κάθε δέκα-πέντε μέρες ήταν και να παίρνουμε νερό πόσιμο από βρύση τρεχούμενη, όσες δορές αυτό δεν ήταν αδύνατο».

O Αχιλλέας Δουγαλής γεννήθηκε στη Λευκοπηγή Κοζάνης. Απόφοιτος της Δημόσιας Εμπορικής Σχολής, Έλαβε το πτυχίο της ΑΣΟΕΕ και το Πτυχίο της Νομικής Αθηνών. Υπηρέτησε για 35 χρόνια στο Υπουργείο Οικονομικών .

Βιβλιογραφία Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου 1948-1996
Θανάσης Ε. Μαρκόπουλος

«Η απόπειρα αυτή διερεύνησης του εργογραφικού και κριτικογραφικού χώρου που αναφέρεται στον ποιητή της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς Νίκο-Αλέξη Ασλάνογλου, επιχειρήθηκε ,ε την ευκαιρία μιας ειδικής εργασίας με τίτλο «Το ζήτημα των επεξεργασιών στα ποιήματα του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου». Στην πορεία, όσο βάθαινε η γνωριμία με το έργο του δημιουργού και μεγάλωνε το πλήθος των κειμένων και των πληροφοριών, που ορισμένες φορές μάλιστα προέρχονταν από απρόσιτες πηγές, γεννήθηκε η ιδέα της έκδοσης, με στόχο να καταγραφεί αυτό το υλικό για τους αυριανούς μελετητές και να διαφανεί πληρέστερα η δημιουργία ενός ποιητή που, ενώ πολύ ενδιαφέρθηκε για την ποιότητα του έργου του, αδιαφόρησε ολότελα για την τύχη του».

Ο Θανάσης Μαρκόπουλος γεννήθηκε το 1951. Σπούδασε Αρχαία Ελληνική και Νεοελληνική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έκανε τις μεταπτυχιακές και τις διδακτορικές του σπουδές στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντά του εστιάζονται στην ποίηση και τη λογοτεχνική κριτική. Ποιήματα και κριτικά του κείμενα γύρω από τη μεταπολεμική ελληνική ποίηση και πεζογραφία δημοσιεύτηκαν κατά καιρούς σε εφημερίδες και περιοδικά, λογοτεχνικά και φιλολογικά. Έχει εκδώσει οχτώ συλλογές ποιημάτων, πέντε συλλογές δοκιμίων, τρεις μελέτες και μία ποιητική ανθολογία.

Εσωτερική βραδυπορία
Β.Π.Καραγιάννης

Μεσάνυχτα και κάτι

Έσφιξα στο χέρι της νύχτας τις λίγες στάλες τύψεων
Κι άρχισε η καμπάνα να διαχέει τις μονοσύλλαβες εντολές
Και τους δικοτυλήδονους χαιρετισμούς.

Μια λαμπάδα έλιωσε το κερί
Στην παλάμη του Απριλίου
Σταγόνες αναστημένου έρωτα
Με γέμισαν ψύχρα

Εξώφυλλο: Κώστας Ντιός

Ο Β.Π.Καραγιάννης γεννήθηκε στην Λευκοπηγή Κοζάνης το 1953. Σπούδασε στην Νομική του ΑΠΘ. Από το 1984 εκδίδει τη λογοτεχνική επιθεώρηση Παρέμβαση (Κρατικό βραβείο Λογοτεχνίας 2014). Από το 1996 έως το 2003 διετέλεσε διευθυντής του Ινστιτούτου Βιβλίου και Ανάγνωσης και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης. Επιμελήθηκε την έκδοση περισσότερων από 100 βιβλία και εξέδωσε 20 δικά του. Διοργάνωσε πολυάριθμες εκδηλώσεις πνευματικού κυρίως ενδιαφέροντος. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.

Κάποια από τα βιβλία του:

Οι χάρτες των ονείρων μας 2001),
Τα 6,6 της σκηνοπηγίας (2000),
Προλογύδρια παντός καιρού,
Αμαρτήματα κατά συρροήν στον Άθω,
Ταξιδιωτικό στα βιβλία , μαθητεία στο ταξίδι (2011).
Εκδ. Γαβριηλίδης:
Το χρώμα της νοσταλγίας (2008)
Συγκεχυμένες αγάπες (2011)
Το σκαληνό τρίγωνο της αμαρτίας (2013)
Ηδονο(α)βλεψίες (2015)
Ενωμένα μυστικά (2018)

Δεκαπενθήμερα
Β.Π.Καραγιάννης

«Ο Σεπτέμβριος με τις δειλές πρωινές του ψύχρες, σύντομα μηνύματα για το ερχόμενο φθινόπωρο περνάει από τις στράτες του χρόνου αφήνοντας τη διάφανη μελαγχολία του σαν απόσταγμα από ένα θυελλώδες καλοκαίρι. Ήταν γεμάτη εντάσεις η θερινή μας ατμόσφαιρα. Πυρκαγιές παντού και πάντα πλέον θα λέμε σκάνδαλα, σκανδαλολογίες, συζητήσεις στη Βουλή, επιτροπές που συνεδριάζουν συνεχώς με τ’ ανοιχτά πουκάμισα για δροσιά και τ’ ανοιχτά πρόσωπα μπροστά στην τηλεόραση κι από κάτω από το τραπέζι, σκουντιές, ατολμίες, υστεροβουλίες, να στριμώχνονται με τις βιαστικές πολιτικές σκοπιμότητες».

Ο Β.Π.Καραγιάννης γεννήθηκε στην Λευκοπηγή Κοζάνης το 1953. Σπούδασε στην Νομική του ΑΠΘ. Από το 1984 εκδίδει τη λογοτεχνική επιθεώρηση Παρέμβαση (Κρατικό βραβείο Λογοτεχνίας 2014). Από το 1996 έως το 2003 διετέλεσε διευθυντής του Ινστιτούτου Βιβλίου και Ανάγνωσης και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης. Επιμελήθηκε την έκδοση περισσότερων από 100 βιβλία και εξέδωσε 20 δικά του. Διοργάνωσε πολυάριθμες εκδηλώσεις πνευματικού κυρίως ενδιαφέροντος. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.

Κάποια από τα βιβλία του:

Οι χάρτες των ονείρων μας 2001),
Τα 6,6 της σκηνοπηγίας (2000),
Προλογύδρια παντός καιρού,
Αμαρτήματα κατά συρροήν στον Άθω,
Ταξιδιωτικό στα βιβλία , μαθητεία στο ταξίδι (2011).
Εκδ. Γαβριηλίδης:
Το χρώμα της νοσταλγίας (2008)
Συγκεχυμένες αγάπες (2011)
Το σκαληνό τρίγωνο της αμαρτίας (2013)
Ηδονο(α)βλεψίες (2015)
Ενωμένα μυστικά (2018)

Αγάπη στον Αλιάκμονα
Κωνσταντίνου Τσιτσελίκη

«Έτσι ήταν και τότε. Μια μελαγχολική χινοπωριάτικη μέρα. Κάπου κάπου πυκνές και χονδρές σταλαγματιές χτυπούσαν τα φύλλα των πλατάνων και χοροπηδούσαν μέσα στα μισοκοιμισμένα νερά του Αλιάκμονα, κάμνοντας διάφορους συμμετρικούς κύκλους. Παραπάνω και αντίκρυ του σχισμένου βράχου ακουόταν το αδιάκοπο ρέμα, που αιώνες τώρα εξακολουθεί να γεμίζει με τον αντίλαλό του τα μεγαλόπρεπα και φοβερά στενά. Τα στενά του Αλιάκμονα, που περάσαμε μαζί με τη βαρκούλα μας, όταν εσύ χαμογελώντας κρατούσες το τιμόνι, κι εγώ με σφιγμένη την καρδιά βαστούσα στον αέρα τοι κουπί, έτοιμος να το στηρίξω στους μαρμάρινους τοίχους για να μην τσακιστούμε από το στριφογύρισμα της δύνης».

Ο Κων/νος Τσιτσελίκης υπήρξε επίλεκτο μέλος του δικηγορικού σώματος Κοζάνης και εξέχον μέλος της κοινωνίας το πρώτο μισό του 20ου αιώνα. Εκτός από την άσκηση της δικηγορίας, ασχολήθηκε με την επιστήμη του δικαίου. Διακρίθηκε για τα λογοτεχνικά του κείμενα δημοσιεύοντας συλλογές διηγημάτων, φιλολογικές μελέτες και ένα μυθιστόρημα. Ο θάνατός του έριξε το 1938 έριξε μια βαριά σκιά στη μνήμη και το έργο του.

Κάτω απ’ το φως της λάμπας
Στέργιος Τσακίρης

Το φεγγάρι απόψε είναι σκεπασμένο
Με μια κουβέρτα σύννεφα, με πέπλο σιγής.
Άραγε ένα βαθύ παράπονο να κρύβει;
Ποιον πόθο και ποιο πάθος;
Οι λέξεις δεν αρκούν.

Απόψε το φεγγάρι κλαίει.
Παράδοξος κοπετός.
Είναι στενάχωρο
Κι ας έχει γεμίσει.

***

Ημέρα Πέμπτη.
Ναι, ξέρω γιατί κλαίει γοερά.
Κι όμως, είναι ελπιδοφόρο
Μέσα στα τείχη της καρδιάς μου.
Χαμόγελο! Ξάφνου το ουράνιο περιβόλι
Φανερώνει τους ώριμους καρπούς
Των πράξεών μου.

Ο Στέργιος Τσακίρης γεννήθηκε το 1983 στις Σέρρες. Σπούδασε Νομική στο ΑΠΘ και παράλληλα αποφοίτησε το 2004 από τη Σ.Σ.Α.Σ. Είναι Υπολοχαγός, ενώ έχει, επίσης τελειώσει, Βαλκανικές σπουδές.

Από μακριά μια μουσική
Αφροδίτη Κοΐδου

Όταν θα ‘ρθεις

Θα ‘ναι η μέρα που θα ‘ρθεις όπως οι άλλες
με γκρίζα σύννεφα, ομίχλη και βροχή
κι όπως θα πέφτουν στην ψυχή οι πρώτες στάλες
η σκιά του ονείρου στο δρόμο θα φανεί

Θα σε κοιτώ. Τα λόγια ανείπωτα θα μένουν,
-μήπως κατέβηκαν οι άγγελοι στη γη;-
Κι όπως τα δάκρυα στα μάτια θ’ ανεβαίνουν
το ουράνιο τόξο στην καρδιά μου θ’ απλωθεί

Η Αφροδίτη Κοΐδου γεννήθηκε στην Κοζάνη και ζει στην Αθήνα, όπου εργάζεται ως οφθαλμίατρος στο Νοσοκομείο Παίδων. Έχει δημοσιεύσει ποιήματα στα περιοδικά: “Ακτίνες”, “Κασταλία”, “Παρέμβαση” και “Πανδώρα”. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: “Από μακριά μια μουσική” (εκδ. Παρέμβαση, 2000) και “Όρασις ένδον” (εκδ. Πανδώρα, 2004).